ضرب المثل های عربي
|
ضرب المثل |
ترجمه | |
| 1 | اَلاَقدَمُ فَالاَقدَم | هرکه زودتر آمده است، مقدم تر است. |
| 2 | آلأقرَبُ يَمنَعُ الأبعَد | نزدیکان سزاوارتر از غریبان هستند. |
| 3 | الإنسانُ مَحَلُّ السّهو وَ النِّسيان | انسان جايگاه خطا و فراموشي است. |
| 4 | الحَرَکَةُ بَرَکَةٌ | حرکت، برکت است. |
| 5 | الحقُ مُرٌّ | حق تلخ است. |
| 6 | الخائنُ خائفٌ | خيانتکار، ترسو است. |
| 7 | الدِّراهِمُ مَراهِمٌ | پول، مرهم است. |
| 8 | السُّکوتُ اَخو الرِّضا | سکوت، برادر رضايت است. |
| 9 | الطَّبعُ اغلَبُ | سرشت، (بر تربيت) غالب است. |
| 10 | العادَةُ طَبیعَةٌ ثانیةٌ | عادت طبیعت دوم هر انسان است. |
| 11 | العَيانُ لايَحتاجُ إلي البَيان | چيز آشکار نياز به توضيح ندارد. |
| 12 | القَرنَبي في عَين اُمِّها حَسَنةٌ | سوسک در چشم مادرش زيباست. |
| 13 | المَرءُ بخَليله | انسان به دوستش شناخته مي شود. |
| 14 | النّاسُ اُمَّةٌ واحِدَة | مردم همه یک امت هستند. |
| 15 | النِظافَةُ مِنَ الایمانِ | نظافت قسمتي از ایمان است. |
| 16 | الوَحدَةُ خَيرٌ مِن جَليس السّوء | تنهايي بهتر از هم نشينی با نابکار است. |
| 17 | الوَطنُ، الاُمُّ الثّاني | وطن، مادر دوم است. |
| 18 | أدَبُ المَرءِ خَيرٌ مِن ذَهَبِه | ادب مرد بهتر از ثروت اوست. |
| 19 | أنَا الغَريقُ فَما خَوفي مِن البَلَل | غرق شده از توفان نمی ترسد. |
| 20 | إرقَ عَلَی ظَلعِکَ | به اندازه توان خود بار بردار. |
| 21 | إنَّ بَعدَ العُسرِ يُسرًا | قطعًا بعد از سختي، گشايشي هست. |
| 22 | إن لَم تَغلَب فَاخلُب | اگر زورت نرسيد، نيرنگ بزن. |
| 23 | إیّاکَ وَاسمَعی يا جارَة | با تو هستم اما اي همسايه تو بشنو. |
| 24 | بَطنی عَطِّرني وَ سائر يذَري | شکمم را عطر بزن و سایر اندامم را رها کن. |
| 25 | بُعدُ الدّار کَبُعدُ النَّسَب | دوري خانه مثل دوري خويشاوندي است. |
| 26 | بَقيَ اَشَدُّهُ | بقيه ی آن بيشتر است. |
| 27 | تَجرِی الرِّیاحُ بِما لا تَشتَهِی السُّفُنُ | بادها به جهتی می وزند که کشتیها دوست ندارند. |
| 28 | تَعاشَروا کَالإخوانِ وَ تَعامَلوا کَالأجناس | مثل برادر معاشرت کنيد و همچون اجناس معامله نماييد. |
| 29 | جِلدُ الحِنزیرِ لا یَندَبِغُ | پوست خوک دباغی نمی شود. |
| 30 | رأیُ الشَّيخِ خَيرٌ مِن مَشهَدِ الغُلام | گمان پير از يقين جوان بهتر است. |
| 31 | رُبَّ ساع ٍ لِقاعِد ٍ | چه بسا تلاشگری که برای نشسته ای کار می کند. |
| 32 | فَضلُ الفِعلِ عَلَی القَولِ مَکرُمَةٌ | خوبي عمل بهتر از خوبي سخن است. |
| 33 | کَالمُستَجيرِ مِن الرَّمضاءِ بالنّارِ | همچون کسي که از زمين داغ به آتش پناه ببرد. |
| 34 | کُلُّ إناءٍ بالّذي فيهِ يَرشَحُ | از هر ظرفي همان برون تراوش کند که در آن است. |
| 35 | کَما تُدینُ تُدانُ | همان طور که قرض دهي، قرض مي گيري. |
| 36 | کَما تَزرَعُ، تَحصُدُ | هر چه که بکاري همان را برداشت مي کني. |
| 37 | لا یُجمِعُ سَیفانِ فی غِمدٍ | دو شمشیر در یک نیام جای نمی گیرد. |
| 38 | لاحَسَبَ کَالتَّواضُع | هيچ حسَب و اعتباري همچون فروتني نيست. |
| 39 | لايًبقی شَيئٌ علی حالِه | هيچ چيز به يک حال باقي نمي ماند. |
| 40 | لِکُلِّ قَومٍ یَومٍ | هر قومی، روزگاری دارد. |
| 41 | ما أَهوَنَ الحَربَ عَلَی النَّظارةِ | چقدر جنگ برای تماشاچیان آسان است. |
| 42 | ما کُلُّ فُرصَةٍ تَنالُ | هر فرصتی بدست نمی آید. |
| 43 | مالٌ تَجلِبُهُ الرِّیاحُ تأ خُذُهُ الزَّوابع | مالي را كه باد بياورد، گردباد مي برد. |
| 44 | مَن جالَ نالَ | کسي که بگردد، مي یابد. |
| 45 | مَن جَدَّ وَجَدَ | کسي که تلاش کند، مي يابد. |
| 46 | مَن جَرَبَ المُجَرَّبَ حَلَّت به النِّدامة | کسي که آزموده را بيازمايد پشيمان مي شود. |
| 47 | مَن حَفَرَ بئرًا لِأخيهِ وَقَعَ فيها | کسي که براي برادرش چاه بکند، خودش در آن مي افتد. |
| 48 | مَن صارَ نَعجَةً أَکَلَهُ الذِّئبُ | کسی که میش شود گرگ او را می خورد. |
| 49 | مِن کِثرَةِ المَلّاحينَ غَرَقَت السَّفينة | از زيادي ملوانان کشتی غرق شد. |
| 50 | هذاالفَرَسُ، هذاالميدان | اين اسب و اين ميدان. |
| 51 | هِمَمُ الرِّجالِ تُقلَعُ الجبالَ | همّت مردان کوههارا از جا می کند. |
| 52 | ياطَبيبُ! طِبَّ لِنَفسِک | ای پزشک! خودت را درمان کن. |
| 53 | يَدُ الحُرِّ ميزانٌ | دست آزادمرد، ترازو است. |
| 54 | يَومٌ لَنا وَ يَومٌ علينا | يک روز براي ماست و روزي عليه ما. |
| 55 | يَهُبُّ مَعَ کُلِّ ريح | از هر طرف که باد بيايد مي وزد. |
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 9:52 توسط جواد سعیدی
|